حوالی روزهایم که پی در پی میگذرند

همین امروز صبح بود که حالم خوب بود.همین جا نوشتم که یادم بمونه.

ولی بعدازظهر همه چی عوض شد

رفتم کلینیک

اعصابم خورد شد و دلم گرفت

اومدم خونه و مامان اومد با دوستش.

مامان حالش خوبه و خوشحالم که اومده پیشم.

بغض داره گلومو فشار میده و دلم میخاد تو بغلش کلی گریه کنم و به کسی نگم که چرا غصه دارم.

فقط دلم میخاد بغلش کنم و گریه کنم.

دلم میخاد یه عالمه گریه کنم.

دلم واسه محمدرضا تنگ شده،خیلی زیاد.خیلی خوبه که هست...

پرش ذهنیم دوباره زیاد شده...

حوالی روزهایم که پی در پی میگذرند...

پرده ی اتاقو کنار زدم و پنجره رو باز کردم و یه باد خنکی میاد...سبز شدن درختای جلوی خونه و یه آفتاب قشنگی رو برگاشون هست...یه آواز از شجریان داره پخش میشه...رو به پنجره دراز کشیدم...سردرد مزمنی که چن حوالی روزهایم که پی در پی میگذرند...ادامه مطلب

مامان بعضی وقتا میگف منو"غصه ِ خنده گرفته" من اون موقع ها نمیفهمیدم ینی چی؛ولی الان میفهمم.میدونی چیه؟آدم گاهی دلش میخواد هیچی نگه.گاهی دلش میخواد بقیه بیان سمتت و ازت بخوان باهاشون باشی و وقتتو براشو حوالی روزهایم که پی در پی میگذرند...ادامه مطلب

اومده بودم ک یکم بنویسم ولی چیز خاصی نیست

دیروز سینما رفتیم با آوا و فیروزه

امروزم یه روز عادی بود

شب رعد و برق میزد و میترسم ازش

اهنگ گذاشتم و پنجره هارو بستم که صدایی نیاد.

بارون میاد نم نم...

یکم خونه ترسناک شده جدیدا.

بازم رعد و برق میزنه الان:(

میترسم.همین.

حوالی روزهایم که پی در پی میگذرند...

فقط اومدم بگم امروز حال روحیم بهتر بود و فقط سردرد های مدام تابستونی هست،که هست.

البته گاهی حس میکنم محدود شدم به یه سری چیز ها و گاهی حس میکنم خیلی آزادم.

به هر حال به این حس های گذرای این چند روز نمیشه اطمینان کرد.

حوالی روزهایم که پی در پی میگذرند...