من

از هر اتفاقی که بیفته ناراحت نمیشم و فقط و فقط از خودم بیشتر بدم میاد. فقط با خودم بیشتر قهر میشم.ناراحت نمیشم و غصه نمیخورم...

ارغوان گوش میدم؛

آییی...ارغوان؛ این چه رازیست که هر بار بهار با عزای دل ما می آید

ارغوااان ارغوااان

تو بر افراشته باش؛ تو بخوان نغمه ی ناخوانده ی من...

تو بخوان...

این دفعه هم قدرت مبارزه ندارم.ساکت میشینم گوشه ای تا پرتم کنن بیرون و بدون حرفی اضافه میرم سراغ ادامه ش...که متاسفم برای این مریم!

حوالی روزهایم که پی در پی میگذرند...