اولین شب های تهران

حس میکنم سالها به خودم بدهکارم.سالها دوست داشتن ،سالها توجه...

من به روح خودم محبت بدهکارم

سالهاست میترسم از نبود ها، از بودن های زور زوری

سالهاست در مسیر بزرگ شدنم ولی دلم کودکی میخواد!

که سوار تاب بشم و بابا هلم بده بلند بلند،و من قلبم بمونه وسط راه و خودم برگردم...

دلم حتی دیشب رو میخواد تو بغل بابا وقتی که میگفت میدونم الکی میگی بابا! بعد موهامو ناز کنه و محکم بوسم کنه...

حوالی روزهایم که پی در پی میگذرند...